ცოტა ხნის წინ ინტერნეტში გავრცელდა ინფორმაცია კასპში არქეოლოგიური გათხრებისა და იქ აღმოჩენილი საინტერესო და იშვიათი ნივთების შესახებ. გადავწყვიტეთ ეს ამბავი არქეოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორთან პროფესორ ვახტანგ ლიჩელთან გადაგვემოწმებინა, რომელიც ამავე დროს პროექტის ხელმძღვანელია.

ბატონო ვახტანგ თუ შეიძლება უფრო ზუსტად გვითხრათ  რა აღმოჩენასთან გვაქვს საქმე?

კასპის რაიონ სოფელ ხოვლიგორაში გათხრები ჯერ კიდევ 1945–50 წლებში დაიწყო. ექსპედიციას ცნობილი ქართველი არქეოლოგი დავით მუსხელიშვილი ხელმძღვანელობდა. ხოვლიგორა ძალიან საინტერესოა იმ მხრივ, რომ იქ აღმოჩენილი ექსპონანტები და გარემო მოიცავს ძველი წელთაღიცხვის მე–15 საუკუნიდან მეოთხე საუკუნემდე პერიოდს. ეს პერიოდი ბრინჯაოს ხანიდან რკინის ხანაზე გარდამავალ პერიოდს წარმოადგენს. ადგილის მნიშვნელობას ისიც ზრდის, რომ ეს განვითარება  თვალნათლივ არის წარმოდგენილი და ჩვენ შეგვიძლია ვიმსჯელოთ მაშინდელ კულტურულ, ეკონომიკურ და სოციალურ მდგომარეობაზე. აღმოჩენილი ნივთები გვაძლევს ვარუდის საშუალებას , რომ ადგილობრივ მოსახლეობას კავშირი ჰქონდათ მახლობელი აღმოსავლეთით და სამხრეთით ე.წ. „ნაყოფიერ ნახევარმთვარეზე“ მცხოვრებ მაღალგანვითარებულ ხალხებთან. ჩანს, რომ ქართლის ეს ტერიტორიები წარმოადგენდა კარიბჭეს, ერთგვარ კულტურების გადაკვეთის ადგილს.

გავრცელდა ინფორმაცია, რომ აღმოჩენილია პურის საცხობი მექანიზმი, რომელიც უნიკალურია, რას გვეტყვით ამის შესახებ და მეტველებს თუ არა ეს ფაქტი იმაზე, რომ უძველესი პურის კულტურის ქვეყანა ვართ?

ღუმელი მართლაც საინტერესოა თავისი აგებულებით, აქვს ოთხი საკანი და როგორც ჩანს საკმაოდ მარტივი იყო მოხმარებისთვის, ამ მექანიზმის გამოყენება დღესაც თავისუფლად შეიძლება. რაც შეეხება უნიკალურობას, ამ ტიპის ღუმელები აღმოჩენილია სხვა ქვეყნებშიც, უფრო აღმოსავლეთით. ეს ფაქტი მეტყველებს იმაზე, რომ ჩვენ იმ განვითარების ტემპებს მივყვებოდით რაც მაშინდელი პროგრესულ სამყაროს ქონდა. რა თქმა უნდა, საქართველო უძველესი პურის კულტურის ქვეყანაა და ეს მარტო ამ აღმოჩენით არ დასტურდება.

შეიძლება თუ არა ვიმსჯელოთ ამ აღმოჩენების საერთაშორისო მნიშვნელობაზე და სად გამოიფინება აღმოჩენილი ექსპონანტები?

პროექტი ტარდება ინსბურგისა (ავსტრია) და თბილის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთობლივი ძალისხმევითა და თანამშრომლობით. აქედან გამომდინარე, მას უკვე აქვს საერთაშორისო ხასიათი, ამავე დროს, ექსპონანტები გამოფენილა ევროპის სხვადასხვა უნივერსიტეტში. ტარდება მრავალი საერთაშორისო კონფერენცია და კიდევ იგეგმება მომავალში. ასე, რომ პროექტი მართლაც რომ საერთაშორისოა თავისი მნისვნელობით და მაშტაბით.

რაც შეეხება ახალგაზრდების ჩართვას არქეოლოგიურ გათხრებში, რამდენად არის დაინტერესება თქვენგან?

რა თქმა უნდა, ეს ყველაზე მნიშვნელოვანია ჩვენთვის და პროექტზე ძირითადად ჩვენი უნუვერსიტეტის სტუდენტები მუშაობენ. რაც აქამდე აღმოჩენა გაკეთებულა, სწორედ, მათ ეკუთვნით. ჩვენ დაინეტრესებული ვართ ამ დარგის წამოწევით და მომავალი თაობის აღზრდით, მით უმიტეს, რომ ჩვენ საკმაოდ დიდი ტრადიცია გვაქვს. გათხრებზე ასევე მუშაობენ უცხოელები რაც გამოცდილების გაცვლის და თანამშრომლობის კარგი ფაქტია

შეიძლება ტურისტებისთვის ეს ადგილი მიმზიდველი გახდეს? 

იცით რა არის? ეს დარგი, არქეოლოგია, ცოტა სპეციფიურია და ასე მარტივი არ არის ასეთი ადგილის ტურისტული ინფრასტრუქტურით აღჭურვა და ტურისტის დაინტერესება. ხოვლიგორაზე არ არის ისეთი სიტუაცია და გარემო, რომ იქ სტუმარი მიიყვანო, სამუშაოები სრული ტემპით მიმდინარეობს, ამიტომ ჯერ რთულია ამ ადგილის ტურისტულ ობიექტად გადაქცევაზე საუბარი. თუმცა, ქვეყანაში ამ მხრივ ძალიან დიდი სამუშაოები ტარდება, დიდი ყურადღება ექცევა ჩვენს დარგს და ვიმედოვნებთ რომ მალე ხოვლიგორაც ტურისტებისთვის მიმზიდველ ადგილად გადაიქცევა. ბევრ ქვეყანას არ აქვს იმის ფუფუნება, რომ თავის ტურისტულ მარშრუტებში ამდენი არქეოლოგირი ძეგლი ჰქონდეს, ამიტომ, რა თქმა უნდა, ამ მხრივ განვითარება ქვეყნისთვის მნიშვნელოვანია.

ბატონო ვახტანგ, ბოლო პერიოდში ხშირია მსგავსი საერთაშორისო მნიშვნელობის აღმოჩენაზე საუბარი, შეიძლება სრულიად დილეტანტურ კითხვას გისვამთ, მაგრამ მაინტერესებს. ხშირად ვუყურებ დოკუმენტურ გადაცემებს საერთაშორისო წამყვან არხებზე, თუმცა იქ არასდროს არის საუბარი საქართველოზე, თქვენ როგორ ამიხსნიდით ამ ფაქტს?

საქართველომ საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ საკმაოდ მძიმე 20–წლიანი პერიოდი გამოიარა, ფაქტობრივად თავიდან დაიწყო სახელმწიფოს შენება. თავიდან იყო შესაქმნელი ქვეყნის იმიჯი, ამიტომ არ არის გასაკვირი, რომ დაინტერესება მსოფლიოსგან არ იყო. თუმცა, ბოლო პერიოდში მსმენია, რომ რამდენიმე სერიოზული ტელეკომპანია დაინტერესებულია საქართველოში დოკუმენტური ფილმის გადაღებით. ჩვენც ვცდილობთ, რომ მნიშვნელოვანი აღმოჩენების შესახებ ყოველთვის მივაწოდოთ ინფორმაცია საერთაშორისო საზოგადოებას, რომ ქვეყნით დაინტერესება და ჩვენი იმიჟი მათ თვალში ამაღლდეს, ასე, რომ ყველაფერი დროის ამბვია.

ინგლისელი ძმების აღსასრული

1974 წლის 14 ივლისს ლონდონში 17 წლის  მოტოციკლზე მჯდარ ნევილ ებინს  ტაქსი დაეჯახა. რომელსაც ერთი მგზავრი ეჯდა და ადგილზე მოკლა.  ერთი წლის შემდეგ იმავე მოტოციკლით, იმავე ადგილას  მგზავრობდა მისი ძმა ერსკიპ ებინი. ღომელსაც ზუსტად ის ტაქსი დაეჯახა ვინც თავისი ძმა იმსხვერპლა. საოცარია ის რომ მას ავარიამდე ცოტახნით ადრე შეუსრულდა ჩვიდმეტი წელი და ტაქსშიც ის მგზავრი იჯდა ,რომელიც პირველი ავარიის დროს.

შექსპირის გვარი ბიბლიაში

ინგლისში რიცხვი 46 საიდუმლო და მეტაd ფიზიკურ დატვირთვას ატარებს.   ინგლისელები ამას ძალიან უბრალოდ ხსნიან _ ფსალმუნების ინგლისურ თარგმანში 46-ე ფსალმუნის 46-ე სიტყვაა “shake”  ხოლო ამავე ფსალმუნის ბოლოდან 46-ე სიტყვა კი “spear” (შუბი). მათი შეერთებით მიიღება სიტყვა “shakespear”.  საქმე კი იმაშია, რომ 1610 წელს, როდესაც ეს თარგმანი შესრულდა შექსპირი 46 წლის იყო…

ვაგნერი და რიცხვი 13

რიჰარდ ვაგნერის ბიოგრაფები მივიდნენ დასკვნამდე, რომ კომპოზიტორის ცხოვრება საბედისწეროდ იყო დაკავშირებული რიცხვ 13-თან. ვაგნერი დაიბადა 1813 წელს. მისი თეატრი ბეირიტში გაიხსნა 13 აგვისტოს. ვაგნერმა დაწერა 13 ოპერა, მისი სახელი (გერმანულად) შედგებოდა 13 ასოსგან, ისევე როგორც მისი დაბადების წლის ჯამი (1+8+1+3=13). ვებერის ოპერა “ჯადოსნური მსროლელი”, რომელმაც ვაგნერზე უდიდესი გავლენა მოახდინა 13 ოქტომბერს გაიმართა. ხოლო ვაგნერის ოპერა “ტანგეიზერი”, რომელმაც აბსოლუტური ფიასკო განიცადა 13 მარტს შედგა, ხოლო მისი რეაბილიტაცია კი 34 წლის შემდეგ, ოღონდ 13 მაისს მოხდა. რიგის თეატრი, სადაც ის კაპელმაისტერად მუშაობდა 13 სექტემბერს იყო გახსნილი. ფერენც ლისტი, ვენეციაში მყოფ ვაგნერს 13 იანვარს ესტუმრა, ხოლო ზუსტად ერთი თვის შემდეგ 1883 წლის 13 თებერვალს, ემიგრაციაში 13 წლის ყოფნის შემდეგ ვაგნერი გარდაიცვალა.
თათული ქუთიძე

ნანოტექნოლოგიები
როცა ძველმა ბერძნებმა მცირე ზომების აღსანიშნავად ტერმინი “ნანო” (ჯუჯა; მეტრის მემილიარდედ ნაწილს ნიშნავს) შექმნეს, ვერც იფიქრებდნენ, ამ სახელს რა დაუკავშირდებოდა…

ვარაუდობენ, რომ უახლოეს მომავალში ნანონაწილაკებით შექმნილი ტექნოლოგიები არა მხოლოდ კაცობრიობის ცხოვრების წესს, არამედ იერსაც შეცვლის. “ნანორევოლუციის” დაწყება კი დაახლოებით 2025 წლისთვის “იგეგმება”.

მოგეხსენებათ, ბოლო ათწლეულების განმავლობაში მეცნიერება გეომეტრიული პროგრსიით მიიწევს წინ. ნანოტექნოლოგია, რომელიც გუშინ ფუტურისტული მეცნიერება იყო, დღეს თითქმის ყოველდღიურობადაა ქცეული. გახსოვდეთ, ის რაც გუშინ მომავალი იყო, დღეს უკვე ყოველდღიურობაა, ხოლო ხვალ კი უკვე წარსული იქნება. არ დაგავიწყდეთ, XX საუკუნის დასაწყისში ადამიანი ფრენაზე მხოლოდ ოცნებობდა, ხოლო რამდენიმე ათწლეულის შემდეგ კი, ნილს არმსტრონგი თამამად დადიოდა მთვარეზე. ასე რომ არასოდეს თქვათ არასოდეს. დაველოდოთ მეცნირებს და ნანოტექნოლოგიებს. ერთ დღეს შესაძლოა ნანორობოტები ჩვენც გვესტუმრონ სახლში ამა თუ იმ პროდუქტის სახით.

 ზინი ზირაქიშვილი

                                              ლეთარგიული ძილი

როგორც მეცნიერები ამტკიცებენ,ძილი – საუკეთესო წამალია.მართლაც,ძილი ხალხს მრავალი სტრესისგან იხსნის,ავადმყოფობებისაგან და დაღლილობისგანაც კი.ითვლება,რომ ნორმალური ადამიანის ძილის ხანგრძლივობა ჩვეულებრივ 5-7 საათია.ხანდახან საზღვარი ჩვეულებრივსა და სტრესით გამოწვეულ ძილს შორის ძალზედ მოკლეა.საუბარია ლეთარგიაზე მდგომარეობაზე,რომელიც ძილს გავს და გამოირჩევა უმოქმედობით გამღიზიანებელზე და სიცოცხლის კვალის არქონით.   ლეთარგიულ ძილში ჩავარდნას ხალხი ყოველთვის უფრთხოდა,იმიტომ,რომ მაშინ ცოცხლად დამარხვის საშიშროების წინაშე დადგებოდი.მაგალითად,მეცხრამეტე საუკუნის იტალიელი პოეტი,ფრანჩესკო პეტრარკა 40 წლის ასაკში დაავადდა და გონება დაკარგა.ხალხმა ჩათვალა,რომ იგი გარდაიცვალა და დამარხვა დაუპირეს.ბედი მისი,რომ იმდროინდელი კანონის თანახმად,ცხედარს გარდაცვალებიდან დღე-ღამეში მარხავდნენ.მან თავის საფლავთან გაიღვიძა,თქვა,რომ შესანიშნავად გრძნობდა თავს და კიდევ 30 წელი   იცოცხლა.                                                                                თამთა ბარძემიშვილი

ჩანგალი

ძველად რომაელები და ბერძნები ხელით ჭამდნენ, თითებს კი პურით იწმენდდნენ. მოგვიანებით საბერძნეთში შემოიღეს ხელთათმანების ჩაცმა ჭამის დროს.თანამედროვე ჩანგლის მსგავსი ნივთი ხუთი, კბილით აზიაში მე-10 საუკუნეში გაჩნდა.მე-11 საუკუნეში ბიზანტიის დედაქალაქ კონსტანტინოპოლში ცხოვრობდა პრინცესა, რომელსაც საჭმლის ხელით ჭამა სირცხვილად მიაჩნდა. სწორედ ის ითვლება იმ ადამიანად, რომელმაც პირველად გამოიყენა ჩანგალი დანიშნულებისამებრ.კათოლიკურ ეკლესიას ჩანგალი ფუფუნების საგნად მიაჩნდა, უფრო მეტიც, ეშმაკის ქმნილებადაც კი თვლიდნენ და ბერებს მისი გამოყენება სასტიკად ეკრძალებოდათ.  1630 წელს ამერიკაში მასაჩუსეტსის გუბერნატორი ერთადერთი იყო მთელ ქვეყანაში, ვისაც ჩანგალი ჰქონდა. ეს ნივთი ნელ–ნელა, მაგრამ მაინც გავრცელდა მთელ ევროპაში. დღეისათვის უკვე სხვადასხვა სახეობის ჩანგალი არსებობს, რომლებიც ფორმითა და კბილების რაოდენობით განსხვავდება და სხვადასხვა კერძისთვისაა განკუთვნილი.                                                                                          

ლელა ფარქოსაძე

                 საინტერესო ფაქტები კოსმონავტებზე
*  მთვარეზე დგას ძეგლი, ეს არის ალუმინისაგან გაკეთებული ფიგურა, სკაფანდრში და იგი მიეძღვნა ყველა დაღუპულ კოსმონავტს. ფიგურის გვერდით დაფაზე ჩამოთვლილია 14 კოსმონავტის სახელი. ძეგლი დადგა აპოლონ-15-ის ეკიპაჟმა, 1971 წელს
* 1999 წელს ნასას აპარატი – Mars Climate Orbiter მიუახლოვდა მარსს, მაგრამ გათვალისწინებული 140-ის ნაცვლად ის პლანეტას მიუახლოვდა 57 კმ სიმაღლეზე და ის ატმოსფეროში უბრალოდ დაიწვა. მოგვიანებით დადგინდა ავარიის მიზეზი: სპეციალისტების ერთმა ჯგუფმა გამოთვლებისას გამოიყენა ბრიტანული საზომი ერთეული (ფუნტი), ხოლო მეორემ მეტრიკული (ნიუტონის).  
*  დიდი ხანი არსებობდა მითი იმის შესახებ, რომ ერთადერთი ადამიანის ხელით შექმნილი ობიექტი, რომელიც მოჩანს კოსმოსიდან არის ჩინეთის კედელი. თუმცა მისი დანახვა ძნელია. რაც შეეხება სხვა ობიექტებს კოსმოსიდან კარგად ჩანს ეგვიპტის პირამიდები. კოსმონავტის ყურადღებიანი თვალი აგრეთვე შეამჩნევს დიდ ქალაქებს, მაგისტრალებს და აეროპორტს.                                                                                       

თამთა ბარძემიშვილი

სოციალური ქსელები და მათზე დამოკიდებულება

სოციალურმა ქსელებმა რადიკალურად შეცვალა ბევრი ადამიანის ცხოვრება. ისინი მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ თანამედროვე ადამიანის ცხოვრებაში და ბევრი ძალიან მიეჯაჭვა მათ. იმ სარგებლის პარალელურად, რომელსაც სოციალური ქსელები ქმნიან, მათ ბევრი უარყოფითი მხარეც აქვთ. ყველაზე აქტუალური და მტკივნეული პრობლემა, რომელსაც ყველა ერთხმად აღიარებს _ ეს არის დროის უსარგებლოდ ხარჯვა! ადამიანები ათენებენ ღამეებს, წყდებიან სამუშაოს, სწავლას და სხვა მნიშვნელოვან საქმეებს, მეორე დღეს იღვიძებენ სრულიად დაღლილები, არ ყოფნით ძილი, რაც უარყოფითად აისახება გუნებაზე და შესაძლოა, ცუდი განწყობა და დაქანცულობის შეგრძნება მთელი დღის მანძილზე გაჰყვეთ.

ამოირჩიეთ 2-3 ისეთი მოქმედება, რომელიც ყველაზე მეტად მოგწონთ და გიზიდავთ, გადაანაწილეთ კვირის განმავლობაში, შეადგინეთ განრიგი და ეცადეთ, მაქსიმალურად დაუთმოთ თავისუფალი დრო მას.         

                       შოთა ბუჩუკური

  თამთა კაჭახიძე

10 მოწინავე ქვეყანა სიცოცხლის ხანგრძლივობის მიხედვით

1. მონაკო
2.მაქაუ
3.იაპონია
4.სინგაპური
5.სან მარინო
6.ანდორა
7.გენსი
8.ჰონგ-კონგი
9.ავსტრალია
10.იტალიაამ ქვეყნებში სიცოცხლის ხანგრძლივობის მაჩვენებლი ძირითადად უკავშირდება სწორ კვებას, ჯანსაღი ცხოვრებით ცხოვრებას და პირობებს, რომლებიც ხელს უწყობენ ადამიანებს გაიხანგრძლივონ სიცოცხლე.

თამთა ბარძემიშვილი

დამატებითი ინფორმაციისათვის დაგვიკავშირდით 595-300-525 გიორგი კენჭუაშვილი.

ვიდეო კლიპი

23-დან 27აპრილის ჩათვლით ,,დავითიანნმა” მთელი კვირის განმავლობაში თბილისის სხვადასხვა საჯარო სკოლის მოსწავლეებთან ერთად, რომლებიც ,,დავითიანნის” აქტიური წევრები არიან, თბილისში არსებული 7 ტაძარი მოილოცეს: ქაშუეთი ,,პატარა” სამება, ანჩისხატი, სიონი, მეტეხი, დავით მეფსალმუნე და სამება.
აღნიშნული აქტივობა მიზნად ისახავდა ბავშვებში რელიგიისადმი ინტერესის კიდევ უფრო გაღრმავებას და სულიერი ფასეულობების ამაღლებას. მათ შესაძლებლობა ჰქონდათ, გიდის დახმარებით დაეთვალიერებინათ თითოეული ტაძარი, მოესმინათ მისი ისტორია, გაცნობოდნენ არქიტექტურას და სხვა. საკმაოდ პოზიტიურად იმოქმედა მათზე სასულიერო პირთან გასაუბრებამაც. თითოეულ მათგანს შეეძლო მოძღვრისთვის დაესვა ყველა ის კითხვა, რომლებიიც მათ აინტერესებდათ . ბავშვებმა ეს შესაძლებლობა საკმაოდ კარგად გამოიყენეს და აქტიურად ჩაერთვნენ დიალოგში.
,,დავითთიანი” კვლავაც გეგმავს სამომავლოდ ,,დავითიანნელებისათვის” მსგავსი გასვლითი ტურების ორგანიზებას.

1. ცუდი მემკვიდრეობა- გენები 2. ცხოვრებაში ცხადი მიზნის უქონლობა. 3. თვითრწმენის არქონა. 4. ნებისყოფის უქონლობა-არასდროს მიატოვოთ საქმე წარმატებამდე ერთი ნაბიჯით ადრე. 5. ჯანმრთელობის მდგომარეობა. 6. გარემოს გავლენა-განსაკუთრებით ბავშვობის ასაკში. 7. საქმეების სახვალიოდ გადადება. 8. ხასიათის უარყოფითი თვისებები-ანგარებიანობა, ბოროტება შურისძების გრზნობა და სხვა. 9. გადაწყვეტილების მიღებისას მერყეობა.

10. წარუმატებელი ქორწინება. 11. ზესიფრთხილე. 12. ცრურწმენები. 13. ძალისხმევის არასწორი კონცენტრირება. 14. ფლობა სიმდიდრისა რომელიც შენ არ მოგიპოვებია.   15. საკუთარ თავზე დიდი წარმოდგენა და გადამეტებული პატივმოყვარეობა-ეს ორი

ზინი ზირაქაშვილი.

ალბერტ აინშტაინი გენიოსად მხოლოდ ფიზიკაში უდიდესი აღმოჩენების გამო არ ითვლება. პროფესორი აინშტაინი იყო ფილოსოფოსი, რომელსაც ყველაფერთან ერთად შესანიშნავად ესმოდა წარმატების მიღწევის კანონებიც და ისევე ნათლად ხსნიდა მათ, როგორც თავის განტოლებებს. ეს კი მისი რამოდენიმე გამონათქვამი რომელიც, ამ მართლაც საოცარმა ადამიანმა ცხოვრების გასაადვილებლად დაგვიტოვა. 1. ადამიანს, რომელიც არასოდეს შემცდარა, არასდროს უცდია რამე ახლის გაკეთება. ადამიანთა უმრავლესობა არ ცდილობს გააკეთოს რამე ახალი, სწორედ შეცდომის დაშვების შიშით. არ უნდა გეშინოდეთ. ხშირად ადამიანი მარცხის მერე უფრო ხვდება წარმატების საიდუმლოს. 2. განათლება არის ის, რაც რჩება ადამიანს, როცა ყველაფერი დაავიწყდება, რაც სკოლაში ასწავლეს. 30 წლის შემდეგ თქვენ უეჭველად დაგავიწყდებათ ყველაფერი, რასაც სკოლაში გასწავლიდნენ. გემახსოვრებათ მხოლოდ ის, რაც სინამდვილეში თავად ისწავლეთ. 3. ძალიან მნიშვნელოვანია არ შეწყვიტოთ კითხვების დასმა. ცნობისმოყვარეობა ადამიანს შემთხვევით არ მისცემია. სწორი გადაწყვეტილების საპოვნელად ჭკვიანი ადამიანები ყოველთვის სვამენ კითხვებს. შეეკითხეთ საკუთარ თავსაც და სხვებსაც. ახლის გაგებასთან ერთად საკუთარი ზრდის გაანალიზებასაც მოახერხებთ.

ნუცი წიკლაური

თამთა

თამთა კაჭახიძე დავითიანნზე: დავითიანნი-ადგილი, რომელიც მეგობრობით, სიყვარულით, ურთიერთგაგებით და სიკეთითაა სავსე . ადგილი სადაც არიან ჩემთვის საყვარელი ადამიანები და სადაც ბევრ რამეს ვსწავლობ.
დავითიანნი-ეს ის იშვიათი ადგილია რომელიც მე ყველაზე შემოქმედებითს, შრომისუნაირიანს, ინტერესიანს და ბედნიერს მხდის.
დავითიანნთან ურთიერთობის თითოეული დღე განსაკუთრებული და განსხვავებულია ჩემთვის, რომელიც არასოდეს დამავიწყდება. აი ასე მიყვარს დავითიანნი!